1950’li yılların sonlarına ait belgelerde, tıp doktoru olan bir babanın, oğlu Stephen Hawking’in olağanüstü zeka potansiyeline rağmen derslerine yeterince ilgi göstermediğini ve masanın başına geçip düzenli çalışmadığını ifade ettiği görülmektedir. Babası, onu tıp alanına yönlendirmek için baskı yaparken, genç Hawking bu beklentileri reddederek teorik fiziğe yönelmiştir. Daha sonraki dönemlerde, Oxford’daki lisans eğitimi boyunca günde yalnızca bir saat çalıştığını itiraf eden Hawking, bilim dünyasını derinden etkileyen bir dehanın arkasındaki sıradan ama son derece insani gençlik dönemini ortaya koymaktadır. Bu belgeler, Stephen Hawking’in sıradışı kariyerinin nasıl geliştiğini ve genç yaşta gösterdiği tembelliğin, onun gelecekteki başarıları üzerindeki etkisini sorgulatmaktadır.
